Merhaba, “gök görmedik bir umre yaptý, anlata anlata bitiremiyor” demeyeceðinizi ümit ediyor ve kaldýðým yerden devam ediyorumJ Biliyorsunuz gün gün güncemi yazarým normalde. Aslýnda gün gün orda not tuttum ama yazmýyorum, siz de buna razý gelin artýkJ

Medine’deki unutamayacaðým, muhteþem 7 günün ardýndan Mekke’ye doðru yola çýktýðýmýzda Peygamber Efendimize veda etmedim ben. Çünkü Allah ömür verirse yanýna yine gideceðim. Kendi uslubumca “hoþça kal sevgili Peygamberim, yine geleceðim” diye el salladým ravzasýnda. Biliyorum beni görüyordu. 

Mekke’ye giderken Zulhuleyfe Mescidi’nde durup 2 rekat ihram namazý kýlýp, otobüslerde topluca ihrama girmek için niyet ettik. Niyetimizden sonra o meþhur “Lebbeyk” duasýný okuduk birlikte. “Buyur Allahým buyur! Emrindeyim buyur!Senin hiçbir ortaðýn yoktur. Emrindeyim buyur!Þüphesiz hamd sana mahsusdur. Nimet de senin, mülk de senindir. Senin hiçbir ortaðýn yoktur.”

Sonra salavatlar,tekbirler getirdik birlikte. Çok duygusal bir an.Ýhrama erkekler bembeyaz iki parçadan oluþan kýyafetle giriyor, bizim özel bir kýyafetimiz yok.  O kýyafetin de anlamý tüm dünyevi ayrýcalýklardan soyunmayý ve bütün insanlarla eþitlenmeyi simgelemesiymiþ. Ýhram yasaklarýmýz da niyetimizle birlikte baþlamýþ oluyor. Bu yasaklar hiçbir canlýyý öldürmemek, bitkiyi koparmamak, saç ve týrnak kesmemek, vücudumuzdan bir yeri bilerek kanatmamak, koku ve benzeri  þeyler sürünmemek, kötü söz söylememek vs. gibi þeyler. Ýhramlý halde uzun ve ,heyecanlý Mekke yolculuðu devam etti. Yoldaki tabelalar, mahal yerine bize yol boyunca  ne okuyacaðýmýzý hatýrlatýyýyordu. Bu da çok ilginçti benim için. Elhamdülillah,Allahu Ekber,Lailaheillallah gibi tesbihler yazýyordu tabelalarda. Mekke’ye vardýðýmýzda otelimize yerleþtik ve akþam yemeðinden  sonra Kabe’ye doðru bütün kafile yola koyulduk. Zaten çok kýsa mesafeydi,dilimizde yine “Lebbeyk” nidalarý, kalbimiz küt küt. Benim gibi ilk kez görecek olanlarýn heyecanýný tahmin ediyorum. Ýnanýlmaz derecede heyecanlýydým. Daha önceden gelmiþ olan Þule ablanýn koluna girdim “beni býrakma ben hiçbir þey bilmiyorum” diye. Aðlýyordum.Bir türlü ne dua edeceðime karar verememiþtim. Çoðu insanýn ettiði  “ettiðim bütün dualar kabul olsun” duasý bana saçma geliyordu. Bütün dualar kabul olamaz ki, olsa giden  herkes medyum olur. Hayýrlý dualar kabul olur ancak. Sonunda kararýmý vermiþtim. Baþlarýmýz önümüzde Harem-i Þerif’te Kabe görüþ alanýmýza girene kadar yürüdük, Þule abla "kaldýr baþýný artýk Kabe karþýnda" dediði aný unutamýyorum, olabildiðince muhteþem ihtiþamýyla karþýmda olan Allah’ýn evinde “Allahým beni, annemi, babamý, Saliha’yý,  Salih’i , Nilüfer’i, Osman eniþtemi, Ömer’i ve Alperen ‘i öldükten sonra direk Cennet’ine al ve Peygamberimize komþu  eyle “ dedim. Ýnþallah kabul olmuþtur. Nasýl duamý güzel seçmiþ miyim. Onlarsýz ;Cennet’i neyleyeyim. Sonrasýnda ise ardý ardýnca dualarýmý sýraladým, kalbim küt küt atmaya devam ediyordu, elim ayaðým titriyordu heyecandan. Nasýl bir çekim gücüdür o. Nasýl bir mucizedir Yarabbim. Hemen akabinde tüm kafilecek Kabe’nn etrafýný niyet ederek tavafa baþladýk. 7 kere yaptýðýmýz tavaftan sonra 2 rekat tavaf namazý kýlýp, sünnet olduðu üzre zemzemlerimizi “ilim,sýhhat ve rýzýk” dilekleri ile içip, Safa Tepesine gidip niyet edip, Safa ve Merve tepelerini 7 kere say ettik. Say bitimi saçlarýmýzdan bir tutam kestirip ihramdan çýkmýþ olduk ve böylece ilk umremizi yapmýþ da olduk. Allah’ým ne olur kabul et. Umre budur arkadaþlar.  Ben hiçbir þey bilmemenin verdiði endiþe ile , bilenleri kaybetmeden elimde Diyanet’in verdiði dua kitapçýðýný okuyarak yaptým bu iþlemleri. Harika bir kitapçýktý. Arapça dualarýn yanýnda Türkçelerinin yazmasý çok iyiydi . Mekke’de elimden düþürmedim o kitapçýðý. Tavaf ederken ve say ederken edilecek dualar çok güzeldi.

Tavaf demek Kabe’nin etrafýný 7 kere dönmek demek. Bu da bir sembol tabi, isterseniz hiçbir þey okumayýn sadece içten ve samimi oluþunuza bakýyor, Hz.Allah. Zaten Kabe’yi sadece seyrediyor olmak bile ibadet hükmündeymiþ. Bir galaksinin milyarlarca yýldýzýyla dönüþünü andýrýyordu kitapçýktaki ifadeyle binlerce müslümanýn tavaf ederken oluþturduðu manzara. Ayrý dilleri konuþan, renkleri , giyiniþleri, yaþayýþlarý ayrý binlerce insan ayný yöne doðru Allah için gidiyor. Kabenin altýn kapýsýnýn yanýndaki köþede bulunan Hacer-i Esvet taþýna ayný anda ayný sözcükle “Bismillahi Allah’u ekber” diye selamlýyoruz ellerimizi kaldýrarak. Ben genellikle kitapçýktaki dualara dalar Hacer-i Esvet köþesine vardýðýmýn farkýnda olmazdým. O an benimle ayný yerde bulunan , haritada yerlerini bilmediðim kardeþlerimin selamlama sesiyle farkýna varýr , onlarla selamlardým.  Kabe’nin bir köþesi de Altýnoluk köþesi. O köþenin etrafýnýn bir kýsmý mermerle çevrilmiþ, aslýnda orasý da Kabe’nin içinden sayýldýðýndan orada iki rekat namaz kýlmak Kabe’nin içinde namaz kýlmaya eþdeðermiþ. Çok þükür çok kez nasip oldu orada namaz kýlmak, tüm izdihama raðmen. Ama nasip olan þeyleri suistimal etmedim hiç . Kimsenin hakkýný yemek istemedim. Saatlerce secdeye kapanýp dua etmektense bir baþkasýna yer verdim hiç oyalanmadan . Sanýrým bencil düþünmediðim için karþýlaþtým bu tür kolaylýklarla.  Kabe’yi tavaf ettiðimin 2.günü Hacer-i Esvet taþýný öpmek de nasip oldu. Nasýl oldu hala hatýrlamýyorum. Bir daha da o izdihama girip öpmedim. Bir kez yeterliydi sünnete uymam için, binlerce insan bekliyordu onu öpmeyi. Ýzdiham olmasa elbette defalarca öpmeyi isterdim, Peygamberimizin dudaklarýnýn deðdiði taþý. Siyah olan bu taþ aslýnda beyaz iken insanlarýn günahlarý ile yüz sürmelerinden dolayý karardýðýna dair rivayetler var. Peygamberimiz musaitse o taþý öper, deðilse eliyle selamlarmýþ.  Elimizle selam vermemizin bir anlamý da hiçbir insanýn diðerine benzemeyen parmak izinden oraya gelenleri tanýyýp, geldiðimize þahitlik etmesiymiþ. Cidden bu parmak izi mevzuu bir mucize bu arada. Kabe kapýsý ve Hacer-i Esvet arasýndaki kýsým ise Mültezemmiþ ve orada edilen dualar kabul olurmuþ ki ben bunu buraya gelince öðrendim. O selamlama mevzuundaki hikmeti de... Ne çok bilmediðim þey varmýþ, öðren öðren bitmedi. Ama ben gidecek olanlara hepsini anlatacaðým ki benim gibi cahil olmasýnlarJ

Þimdilik bu kadar ,çünkü mesaim bitti:) Mekke günlerime yarýn kaldýðým yerden devam edeceðim, hepinizi öpüyorum...