Embed

Geniş Zamanlar

Merhaba günlükcağazım, bu yıl benim için hem çok zor hem çok güzel hadiseleri yaşadığım bir yıldı.  Ekim ayında yıllarca oturduğumuz tapulu evimizi, kamusallaştırıldığı için boşaltmak zorunda kalıp, başka bir muhitte bir eve taşındık. Kalabalık bir aile olduğumuz ve ruhen çok yorgun olduğumuz için de taşınmamız epey zor oldu. Yerleşmemiz haftalar aldı diyebilirim. Bu zor ve telaşeli durumdayken ben taşındığımızın ikinci gecesi kolilerden rastgele bir kitap alıp okudum :) O kitap Ayşe Kulin ‘in Geniş Zamanlar’ı idi.  Yeni evimizde okuduğum ilk kitap olduğu için hiç unutamayacağım sanırım onu :) Bacaklarımı yorgunluktan hissetmediğim gece okumaya başlayınca kız kardeşim Saliş’in ‘Yok artık!’ diye gösterdiği tepkiyi de :)  …

İnstagram hesabıma kitap hakkında şöyle yazmışım:

“Ne anlatıldığı ve nasıl anlatıldığı eşdeğer ölçüde önemlidir benim için. 
Yeşilçam kıvamında bildik öyküler okudum kitapta. Dönem ve sınıf farklılıklarını yansıtan Kulin, nezdimde Beyaz Türkler sınıfındandır. Üst perdeden (!) yazdığını hissettim belki de bu öngörünün etkisiyle... Can sıkıcı ama olası, ama olan olaylardı anlattıkları neyleyeyim:( Çerezlik tabir ettiğim kitaplar sınıfıma aldım ben de Kulin in Geniş Zamanlar ını :). Gayet akıcı idi,okunabilir... Yüreğine bin genişlik... Amin...

Kitabın arkasına da çok benzer notlar düşmüşüm. Şöyle ki: “Ayşe Kulin, Beyaz Türkler’den biri nezdimde. Hep üst perdeden, kendi dünya görüşüyle ve gönül gözüyle bakıyor hayata. Yazılarına da bunları yansıtıyor. Sınıf farklarını oldukça çok vurguluyor. Adı Aylin’deki Aylin’in gerçek hikayesinden çok etkilenmiştim.  Yazarın öyküde ne anlattığı ve nasıl anlattığı da önemli benim için.  Akıcı da olsa bildik hikayelere rastladım bu kitapta. Yeşil Çam kıvamındaydı biraz.  Vurguladığı konular can sıkıcı da olsa olası ve olabilen şeylerdi. Akıcı idi kitap.  İlk üç öykü birbiriyle bağlantılı idi. Çerezlik tabirini kullanabilirim.  Sarsıcı değildi…”

Kitabın adını aldığı Geniş Zamanlar adlı öykünün sonuna şöyle bir not düşmüşüm:  Kötü algılar var yazık. Ama olası… ama oluyor… Kendi başına da geliyor… Başka türlü yaşayanların da…

Çıkmaz Sokakta Yürümek ve Spassibo İstanbul adlı öykülerin sonuna da “çok güzel” yazmışım

Selam ve sevgimle…

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !